همورونید

بیماری هموروئید یا بواسیر چیست و درمان آن چگونه است ؟

شرح بیماری :

بواسیر عبارت‌ است‌ از سیاهرگ‌های‌ گشادشده‌ ( واریسی‌) در راست‌ روده‌ یا مقعد. بواسیر ممکن‌ در مجرای‌ مقعدی‌ (بواسیر داخلی‌) یا در مدخل‌ مقعد (بواسیر خارجی‌) واقع‌ شده‌ باشد. بواسیر ممکن‌ است‌ سال‌ها وجود داشته‌ باشد اما تنها با وقوع‌ خونریزی‌ بدان‌ پی‌برده‌ شود.

هموروئیدها بالشتک هاى عروقى طبیعى هستند که در ناحیه کانال مقعدى در قسمت ۴ سانتى مترى انتهاى روده بزرگ (راست روده) قرار دارند و در دو قسمت داخل و خارج کانال مقعد قرار دارند که به آن هموروئیدهاى داخلى و خارجى مى گویند.

هموروئیدها ارگان هاى طبیعى این ناحیه هستند که در اثر زور زدن به دنبال یبوست و یا اسهال مى توانند پرخون و متورم شده و در صورت تکرار یبوست و زور زدن موقع اجابت مزاج این بالشتک هاى عروقى متورم و دچار پارگى و زخمى شده و به صورت خونریزى و بیرون زدگى و گاهاً درد به هنگام اجابت مزاج خود را نشان دهند.
انواع هموروئید:

هموروئیدهاى داخلى از نظر شدت علائم به چهار درجه تقسیم مى شوند.
درجه اول: خونریزى بدون بیرون زدگى
درجه دوم: خونریزى همراه بیرون زدگى که خودبه خود جا مى رود
درجه سوم: خونریزى به همراه بیرون زدگى که با دست جا مى رود
درجه چهارم: خونریزى به همراه بیرون زدگى که با دست جا نمى رود
هموروئیدهاى خارجى معمولاً به صورت یک برجستگى خارجى در بیرون ناحیه مقعد قرار داشته و اکثراً با درد و تورم همراه است.
بواسیر خارجی :

بواسیر خارجی برآمدگی نرمی در اطراف دهانه ی مقعد است. گاهی اوقات ممکن است حالتی به نام بواسیر ترومبوز رخ دهد. در این وضعیت، یک لخته ی خونی ایجاد شده و آن برآمدگی سفت می شود. از آنجا که بافت های اطراف مقعد پوشیده از پایانه های عصبی است، بواسیر خارجی معمولاً بسیار دردناک است.

بواسیر داخلی :

از آنجا که پایانه های عصبی حساس در مقابل درد زیادی در داخل کانال مقعد وجود ندارد، این نوع بواسیر خیلی دردناک نیست. اما ممکن است که حین عمل دفع، این بواسیرها خونریزی کنند. گاهاً ممکن است این نوع بواسیر تا اندازه ای ملتهب شود که به خارج دهانه ی مقعد کشیده شود. این وضعیت سقوط و پایین آمدن بواسیر نامیده می شود.
به طور کلی، شدت بواسیر داخلی چهار درجه یا مرحله دارد:
در مرحله ی اول، بواسیرهای کوچکی در لایه ی داخلی دهانه ی مقعد ایجاد می شوند. در اکثر این افراد، این مرحله مورد توجه قرار نمی گیرد، مگر اینکه کشیده شدن مدفوع سخت بر روی سطح مقعد ایجاد کمی خونریزی کند.

دردرجه ی دوم، قسمت کوچکی از بواسیر در حین عمل دفع از دهانه ی مقعد بیرون می آید. اما بافت پیوندی کانال مقعد هنوز آنقدر سخت و محکم هست تا این بواسیرها را دوباره به داخل مقعد برگرداند.

در مرحله سوم، بواسیرهای دردناک در حالت پایین افتادگی و بیرون از مقعد باقی می مانند. اما می توان با دقت زیاد آنها را با دست به داخل دهانه ی مقعد بازگرداند.

شدیدترین و جدی ترین مرحله از این بیماری زمانی است که میزان زیادی از این بواسیرها در یک زمان از دهانه ی مقعد بیرون می آیند. این موقعیت دردناک و خطرناک نیاز به جراحی فوری دارد.

علایم‌ شایع‌ :

خونریزى: اولین و شایع ترین علامت خونریزى است. خونریزى هنگام اجابت مزاج است که پس از دفع مدفوع سفت ایجاد مى شود و به صورت خون روشن و تازه روى کاسه توالت مى چکد. وضعیت آن طورى است که اکثراً پس از مدفوع است و به عبارتى از مدفوع جدا است.

افراد بایستى متوجه باشند که اگر خون مخلوط با مدفوع باشد بایستى به سایر عوامل مثل سرطان ها، پولیپ ها و کولیت ها مشکوک شده و حتماً بررسى کامل کولون توسط جراح متخصص کولورکتال انجام شود.

خروج توده (بیرون زدگى): دومین علامت بیرون زدگى است که گاهاً بالشتک هاى هموروئیدى از مقعد خارج شده که خود به خود جا رفته و یا براى جااندازى نیاز به دستکارى دارند و گاهى آنقدر وسیع هستند که قابل جااندازى نیستند و بایستى سریع تر به جراح مراجعه شود.

درد: سومین علامت درد است که در هموروئیدهاى درجه سوم، چهارم عارضه دار شده و یا هموروئیدهاى خارجى و مخلوط بروز مى کند.
وجود یک‌ برجستگی‌ در مقعد
احساس‌ این‌ که‌ پس‌ از اجابت‌ مزاج‌، راست‌ روده‌ به‌طور کامل‌ تخلیه‌ نشده‌ باشد (این‌ حالت‌ تنها در مورد بواسیر بزرگ‌ دیده‌ می‌شود).
التهاب‌ و تورم‌ در دهانه مقعد

علل‌ :

علت واقعى هموروئید مشخص نیست. ولیکن عوامل مهم و موثر در بروز آن عبارتند از:
۱- یبوست مزمن
۲- اسهال مزمن
۳- زور زدن موقع اجابت مزاج
۴- نشستن طولانى مدت در توالت
۵- افزایش سن
۶- عوامل ارثى
۷- حاملگى
۸- تحرک کم

وارد آمدن‌ فشار مکرر به‌ سیاهرگ‌های‌ مقعد یا راست‌ روده‌

عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر:

رژیم‌ غذایی‌ بدون‌ فیبر
نشستن‌ یا ایستادن‌ به‌ مدت‌طولانی‌
چاقی‌
یبوست‌
کم‌شدن‌ تون‌ عضلانی‌ در سنین‌ بالا
جراحی‌ راست‌ روده‌ یا پارگی‌ مجرای‌ تناسلی‌ به‌ هنگام‌ زایمان‌ و دوختن‌ آن‌
بیماری‌ کبدی‌
سرطان‌ روده‌ بزرگ‌
لواط‌
بالا بردن‌ فشار خون‌ در سیستم‌ سیاهرگی‌ دستگاه‌ گوارش‌

زایمان طبیعی و بویژه زایمان سخت

پیشگیری‌ :

برای‌ اجابت‌ مزاج‌ عجله‌ نکنید و در عین‌ حال‌ از زور زدن‌ و نشستن‌ طولانی‌مدت‌ در توآلت‌ خودداری‌ کنید.
اگر اضافه‌ وزن‌ دارید، وزن‌ خود را کاهش‌ دهید.
مقدار فیبر غذایی‌ را در رژیم‌ خود افزایش‌ دهید.
روزانه‌ ۱۰-۸ لیوان‌ آب‌ بنوشید.
به‌طور منظم‌ ورزش‌ کنید.

عواقب‌ مورد انتظار :

بواسیر معمولاً با مراقبت‌ مناسب‌ خوب‌ می‌شود، اما علایم‌ ممکن‌ است‌ افت‌ و خیز داشته‌ باشند (یعنی‌ بواسیر ممکن‌ است‌ پس‌ از یک‌ دوره‌ یبوست‌ دوباره‌ ظاهر شود). در مواردی‌ که‌ به‌ درمان‌ محافظه‌کارانه‌ خوب‌ پاسخ‌ نمی‌دهند شاید جراحی‌ مورد نیاز باشد.
عوارض‌ احتمالی‌
کم‌خونی‌ فقر آهن‌ اگر خونریزی‌ قابل‌ توجه‌ باشد.
درد شدید در اثر وجود لخته‌ خون‌ در بواسیر
عفونت‌ یا زخم‌ شدن‌ بواسیر
اصول‌ کلی‌ :

برای‌ تشخیص‌ قطعی‌ ممکن‌ است‌ یکی‌ از روش‌های‌ زیر انجام‌ شوند: آنوسکپی‌ (دیدن‌ مقعد با کمک‌ یک‌ لوله‌ کوتاه‌ به‌ نام‌ آنوسکپ‌، وسیله‌ای‌ لنزدار و دارای‌ یک‌ منبع‌ نورانی‌ در سر آن‌ است‌)، یا پروکتوسکپی‌ (دیدن‌ راست‌ روده‌ و قسمت‌ پایینی‌ روده‌ بزرگ‌ یا وسیله‌ای‌ به‌ نام‌ پروکتوسکپ‌، که‌ وسیله‌ای‌ اپتیک‌ و دارای‌ یک‌ منبع‌ نورانی‌ در سر آن‌ است‌).

درمان‌ با هدف‌ تخفیف‌ علایم‌ صورت‌ می‌گیرد.
هیچ‌گاه‌ برای‌ اجابت‌ مزاج‌ زور نزنید.
پس‌ از اجابت‌ مزاج‌، ناحیه‌ را با ملایمت‌ پاک‌ کنید.
برای‌ تخفیف‌ درد، روزانه‌ چندین‌ بار هر بار به‌ مدت‌ ۲۰-۱۰ دقیقه‌ در آب‌ گرم‌ بنشینید.
برای‌ تخفیف‌ درد و تورم‌ ناشی‌ از وجود لخته‌ در بواسیر یا بیرون‌ زدگی‌ بواسیر، یک‌ روز در رختخواب‌ استراحت‌ کنید و روی‌ ناحیه‌ کیسه‌ یخ‌ بگذارید.

در مواردی‌ که‌ مقاوم‌ به‌ درمان‌ هستند، امکان‌ دارد نیاز به‌ جراحی‌ وجود داشته‌ باشد. روش‌های‌ مختلفی‌ وجود دارند:

درمان:

اصولاً براى برطرف کردن علایم هموروئید با توجه به نوع و تشخیص پزشک متخصص در این رشته چندین روش درمانى وجود دارد.

۱- درمان طبى: که معمولاً براى هموروئیدهاى خفیف درجه اول و یا دوم توصیه مى شود که عبارت است از کنترل یبوست به وسیله مصرف رژیم غذایى پر فیبر مثل میوه جات و سبزیجات، کاهو، آلو، انجیر، نان سبوس دار، اصلاح عادت اجابت مزاج، استفاده از پمادهاى ضد هموروئید و استفاده از ملین ها و لگن آب گرم.
۲- درمان هاى سرپایى : امروزه پزشکان و بیماران درجستجوى راه هاى ساده، موثر و بدون عارضه و یا با کمترین عارضه هستند. از آنجا که روش هاى جراحى معمول با بسترى شدن بیمار، نیاز به بیهوشى، درد پس از عمل، احتمال خونریزى، ترشح، عفونت و از کارافتادگى همراه بوده و نیاز به مراقبت هاى طولانى مدت دارند، لذا تلاش هاى زیادى براى مهار بیمارى هموروئید به روش هاى متعدد سرپایى از قبیل کوتر کردن، منجمد کردن، رابر بند لیگاتور و سایر روش ها بوده است. ولیکن هیچکدام درمان قطعى براى تمام هموروئیدها نبوده و اکثر این روش ها محدودیت هایى دارند. از جمله شایع ترین این روش ها تا کنون روش بستن هموروئید با حلقه لاستیکى است.
بستن با حلقه لاستیکى ( رابر بند):

یکى از روش هاى جدید و شایعى که طرفداران زیادى دارد بستن هموروئید با حلقه لاستیکى (رابر بند) است. این روش در مورد هموروئیدهاى درجه دوم و سوم مناسب بوده و به صورت سرپایى بدون استفاده از بى حسى و بیهوشى در مطب قابل انجام است. محدودیت هاى آن در مورد هموروئیدهاى خارجى و یا مخلوط است.
در این روش با کمک یک وسیله یک بارمصرف حلقه لاستیکى را روى قاعده هموروئید قرار داده تا به تدریج هموروئید سیاه شده و بیفتد. این روش در ایران و در بسیارى از مطب ها و درمانگاه هاى تخصصى کولورکتال انجام مى شود. مزیت این روش به سایر روش ها هزینه کم و نداشتن خطر ابتلا به بیمارى هاى عفونى است.
روش بستن شریان هموروئید با استفاده از داپلر (DG-HAL ) :

در این روش نوین درمان، با پاکه (بالشتک) هموروئید برخورد غیرمستقیم مى شود. یعنى عروق اصلى تغذیه کننده هموروئید مسدود مى شود که نهایتاً منجر به کاهش و یا قطع جریان خون به بالشتک هموروئیدى شده و تورم آن از بین رفته، هموروئید چروکیده شده و در نتیجه علائم نیز از بین مى رود.

طبق گزارشات متعدد این روش بر انواع هموروئیدها نتایج خوبى داشته است.

این روش براى اولین بار در سال ۱۹۹۵ ابداع و از آن زمان در مراکز معتبر متعدد جهان به طور موفقیت آمیزى به کار رفته و امروزه استفاده از این روش تحول اساسى در درمان آسان و بدون عارضه و بدون بیهوشى هموروئید به وجود آورده و مورد استقبال جراحان قرار گرفته است. از مزایاى آن به کوتاه بودن زمان عمل، عدم نیاز به بیهوشى کامل در حین عمل، نداشتن درد و خونریزى و درصد موفقیت بالا مى توان اشاره کرد. خوشبختانه این روش در ایران نیز قابل انجام است.
درمان به روش لیزر :

یکى دیگر از روش هاى جدید براى معالجه هموروئید استفاده از لیزر است که در نهایت برش و برداشتن بافت هموروئیدى است که با امواج لیزر صورت مى گیرد که روشى گران است و مزیت چندانى نسبت به جراحى ندارد. به طور کلى امروزه گرایش به اعمال جراحى سرپایى بخصوص رابربندینگ و روش DG – HAL رو به افزایش است و استقبال جراحان از این روش رو به فزونى است، که هر دو روش مذکور در سال هاى اخیر در ایران معرفى گشته و در حال حاضر انجام مى گردد.

هیچ کس، به غیر از یک متخصص روده و مقعد، دوست ندارد در مورد بواسیر صحبت کند. اطلاعات کمی در مورد این بیماری در میان عموم وجود دارد، و از طریق رسانه های گروهی نیز اطلاعات کمی ارائه می شود، از اینرو افراد معمولاً تصور می کنند که این بیماری جزء بیماری های نادر است. درصورتی که برخلاف این تصور، افراد بسیار زیادی به آن مبتلا می شود. برطبق تحقیقاتی که در سال ۱۹۹۱ بر این بیماری انجام گرفت، مشخص شد که حدود ۱۰۰ میلیون امریکایی به آن مبتلا هستند.
مبتلایان بسیاری، احتمالاً از روی خجالت، به دنبال درمان آن برنمی آیند. برای این دسته از افراد، عمل دفع و نشستن بر سطوح سفت و سخت، بسیار دردناک و عذاب آور خواهد بود.
همه ی ما در قسمت مقعد، رگ های بواسیری داریم. اگر این رگ ها تحریک شوند، ممکن است ملتهب شده، ورم کرده یا حتی خونریزی کنند. این وضعیت معمولاً بواسیر نامیده می شود

اسکلروتراپی‌ (تزریق‌ مواد شیمیایی‌ برای‌ بسته‌ شدن‌ سیاهرگ‌ها و تشکیل‌ بافت‌ جوشگاهی‌)؛
جراحی‌ با سرما (یخ‌ زدن‌ بواسیر با نیتروژن‌ مایع‌)؛
انعقاد بواسیر (با اشعه‌ مادون‌ قرمز یا لیزر)؛
در آوردن‌ بواسیر

داروها :

برای‌ درد خفیف‌، خارش‌، یا کاهش‌ تورم‌، می‌توان‌ از داروهایی‌ که‌ اختصاصاً برای‌ تخفیف‌ علایم‌ بواسیر ساخته‌ شده‌اند استفاده‌ کرد. اگر علایم‌ بواسیر به‌ هنگام‌ حاملگی‌ رخ‌ دهند، از پزشک‌ خود در مورد داروهای‌ مناسب‌ که‌ در حاملگی‌ مشکلی‌ ایجاد نکند سؤوال‌ کنید.

اگر نیاز به‌ استفاده‌ از مسهل‌ باشد، از نرم‌کننده‌های‌ اجابت‌ مزاج‌ استفاده‌ کنید.

مکمل های گیاهی :

روش دیگر برای درمان بواسیر استفاده از ترکیبات گیاهی است. یک مکمل گیاهی به نام همارون برای درمان بواسیر بسیار مفید شناخته شده و هیچ عوارض جانبی نیز ندارد.
عنصر فعال اصلی در همارون، عصاره ی تصفیه شده ی سوفورا ژاپونیکا یا درخت پاگودای ژاپنی است، که باعث نرمال کردن خاصیت نفوذپذیری رگ ها و مویرگ ها شده، دیواره های رگی را مستحکم می کند و مودغذایی لازم برای سلامت رگ ها را فراهم می کند. همارون باعث تسکین درد، خارش، حساسیت و ناراحتی بواسیر می شود.
تحقیقات انجام شده بر روی عصاره های سوفورا نشان داده است که %۹۴ از افرادی که از این ترکیب گیاهی استفاده کرده اند، فارغ از هرگونه خونریزی، خارش، تورم و التهاب بوده است.

 

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری :

محدودیتی‌ برای‌ آن‌ وجود ندارد. کار روده‌ با آمادگی‌ جسمانی‌ مناسب‌ بهبود می‌یابد.
رژیم‌ غذایی‌ :

برای‌ پیشگیری‌ از یبوست‌، یک‌ رژیم‌ متعادل‌ حاوی‌ مواد غذایی‌ دارای‌ فیبر زیاد، مثل‌ میوه‌های‌ تازه‌، کلوچه‌، حبوبات‌، سبزیجات‌ و غلات‌ سبوس‌دار داشته‌ باشید.
روزانه‌ ۱۰-۸ لیوان‌ مایعات‌ بنوشید.
اگر اضافه‌ وزن‌ دارید، وزن‌ خود را کم‌ کنید.
درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

اگر در همان‌ جایی‌ که‌ بواسیر بوده‌ است‌ یک‌ برجستگی‌ سفت‌ تشکیل‌ شود.
اگر بواسیر باعث‌ درد شدید می‌شود که‌ با درمان‌های‌ ذکر شده‌ در بالا تخفیف‌ نیابد.
اگر خونریزی‌ زیاد باشد (بیش‌ از مقداری‌ که‌ در قسمت‌ علایم‌ ذکر شد). البته‌ باید به‌ یادداشت‌ که‌ خونریزی‌ ممکن‌ است‌ یکی‌ از علایم‌ اولیه‌ سرطان‌ باشد.

پیشگیری

اگر تابه حال آنقدر خوش شانس بوده اید که به این بیماری مبتلا نشوید، در اینجا راه هایی برای پیشگیری از آن آورده ایم. حتی اگر مبتلا به آن هستید، با این روش ها می توانید از ابتلا شدن دوباره در آینده جلوگیری کنید.
موادغذایی فیبردار بیشتر بخورید: خوردن بیشتر میوه جات، سبزیجات و حبوبات باعث می شود مدفوع بزرگتر شده و آسان تر دفع شود.

مایعات بیشتر بنوشید: خوردن مایعات زیاد، مدفوع را نرم تر می کند و فشار هنگام عمل دفع کمتر می شود.

عمل دفع را سرموقع انجام دهید: به تاخیر انداختن عمل دفع باعث خشک و سفت شدن مدفوع می گردد و دفع آن بسیار دشوار خواهد شد.

ورزش کنید: فعالیت بدنی باعث کاهش فشار وارد بر رگ ها شده و احتمال یبوست را نیز کاهش می دهد.

به مدت طولانی ننشینید و نایستید: نشستن و ایستادن به مدت طولانی بر رگ ها فشار وارد می آورد. اگر کارتان طوری است که باید برای مدتی طولانی بنشینید، حتماً هر از چند گاهی بلند شده و در اطراف چرخی بزنید.

خود درمانی برای تسکین موقت :

گرچه اکثر بواسیرها به خودی خود درمان می شوند، راه هایی هست که بتوانید این فرایند درمانی را سریعتر کرده و از میزان درد خود بکاهید.

حمام کنید: خوابیدن در وان آب گرم به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه از تورم و درد می کاهد.

یخ بگذارید: با گذاشتن کمپرس یخ بر روی قسمت آسیب دیده می توانید از تورم آن بکاهید.

از کرم استفاده کنید: کرم های موجود در بازار که حاوی عصاره ی فندق، هیدروکورتیزون یا سایر عوامل ضد التهاب هستند، می توانند به کاهش تورم و درد کمک کنند.
هشدار:

همه می توانند به بواسیر مبتلا شوند. در واقع بیش از نیمی از افراد پس از ۵۰ سالگی گرفتار این بیماری می شوند.

در اکثر موارد این بیماری از فشار و درد در هنگان انجام عمل دفع ایجاد می شود. از عوامل دیگر این بیماری می توان به وراثت، بالا رفتن سن، یبوست، اسهال، و عمل جنسی اشاره کرد.

وقتی کسی یکبار به این بیماری مبتلا شود، احتمال تکرار مداوم آن بسیار زیاد است. این به این دلیل است که تورم باعث ضعیف شدن دیواره های رگ ها می شود و در نتیجه آمادگی بیشتری برای تورم دوباره پیدا می کنند.

لینک منبع:http://nttahery.blogfa.com/post-53.aspx

دی ۲۷م, ۱۳۹۰
برچسب ها :

جراحی سینوس پاینوایدال

یکی از شکایت ‌های نسبتا شایع، مخصوصا در سنین جوانی، به‌ ویژه در بین آقایان، ترشحات خط بین دو باسن و کثیف شدن لباس زیر است که دلیل آن، کیست مویی یا همان سینوس پایلونیدال است که علت دقیقی برای آن شناخته نشده اما عواملی از قبیل رویش غیر طبیعی موها از دلایل اصلی آن است.

ایجاد فشار در ناحیه ی پوست ممکن است از علل دیگر آن باشد. این بیماری بیشتر در افراد پُر مو دیده می‌ شود؛ مخصوصا در کسانی که شغل‌ های نشسته دارند؛ به همین علت، به آن بیماری رانندگان هم گفته می ‌شود.

زیاد نشستن ‌های طولانی، چاقی، صدمات پوستی و التهاب در پوست و سابقه ی فامیلی از جمله عوامل مستعد کننده ی ابتلا به این بیماری است.

علایم کیست‌ های مویی شامل درد، تورم، آبسه و عفونت است.

کیست‌ های مویی ممکن است به سرعت و ظرف چند روز اتفاق بیفتند و سبب بروز مشکلات طولانی ‌مدت شوند.

در صورتی که افراد هیچ‌ دردی نداشتند، توصیه می ‌شود که منطقه مبتلا شده به آرامی ‌از مو تراشیده شود و این سطح کاملا تمیز شده و بعد از شستشو، خشک شود اما در صورت بروز علامت شدید و عفونت حاد لازم به جراحی اورژانس و خارج کردن عفونت از آبسه است.

این کار در بیمارستان انجام می ‌شود و لازم است روزانه پانسمان آن تعویض شود اما گاهی این کیست‌ ها بعد از جراحی مجددا باز می ‌گردند و به قولی مزمن می ‌شوند. بسته به وضعیت کیست ‌های مویی ممکن است چند عمل لازم باشد یا درمان به مدت چند هفته یا حتی چند ماه ضروری باشد.

بیشتر بیماران هنگامی ‌مراجعه می ‌کنند که مو وارد بدن شده و یک عفونت موضعی ایجاد کرده و به فولیکولیت تبدیل شده و بعد از آن به مرور زمان به‌ صورت یک آبسه درآمده که موجب درد و ایجاد توده می ‌گردد. در این حالت، بیمار موقع نشستن درد دارد که این مرحله ی حاد بیماری است و لازم است با بی‌ حسی موضعی و شکاف روی آن، ترشحات و چرک خارج شود و بیمار با دستور شستشوی روزانه مرخص شود.

در مرحله بعدی که بعد از چند هفته است، بیمار باید جهت جراحی اصلی مراجعه کند. در عده‌ای از بیماران هم به علت تخلیه ی خود به خود آبسه، محل تخلیه به صورت یک فیستول باقی مانده و مجرا کاملا تکامل یافته و بیمار دایما دچار ترشح خواهد شد و هیچ وقت این سوراخ بسته نخواهد شد.

در زمان معاینه ی پشت بیمار، بالای خط مرکزی بالای شکاف باسن اغلب یک یا چند منفذ دیده می ‌شود که ممکن است ترشح واضح داشته باشد. در این مرحله بیمار درد ندارد و فقط از ترشحات ناحیه شکایت می‌ کند. این ترشحات اغلب قهوه ‌ای مایل به قرمز رنگ و گاهی بد بو هستند.

در مرحله اول که بیمار با درد مراجعه می‌ کند، به عنوان آبسه پایلونیدال و در مرحله بعد که مجرا تشکیل شده و بیمار ترشح دارد، این مشکل را به عنوان سینوس پایلونیدال معرفی می ‌کنند.

سینوس پایلونیدال باید جراحی شود و احتمال بدخیمی ‌روی پوست در برخی مقالات گزارش شده است.

روش‌ های مختلفی برای جراحی آن وجود دارد و احتمال عود مجدد در این جراحی متفاوت است و بستگی به تکنیک جراحی دارد.
آمادگی های قبل از عمل سینوس چیست؟

* بعد از این که بیمار به وسیله ی جراح ویزیت شد برای وی برگ پذیرش بستری صادر می شود.

جراح در صورتی که صلاح بداند قبل از عمل با متخصص بی هوشی و احیاناً با متخصص قلب(در مورد افراد بالای ۴۰ سال) مشورت می کند. بیمار لازم است سابقه ی ابتلا به بیماری های قبلی و بیماری های مادرزادی و داروهایی که مصرف می کند را به اطلاع پزشک برساند. چنان چه آسپیرین مصرف می کرده بایستی ۷ تا ۱۰ روز قبل از عمل قطع شود.

* قبل از عمل بایستی موهای ناحیه عمل را تا فاصله زیادی از محل سینوس از بین برد و به دنبال آن استحمام شود.

* حداقل از ۱۲ ساعت قبل از عمل باید ناشتا بود.
مراقبت های بعد از عمل

* قبل از ترخیص در مورد نحوه ی ادامه درمان، داروهای مورد نیاز و زمان مراجعه بعدی، نحوه استحمام، مدت استراحت، نحوه فعالیت های روزانه، نحوه پانسمان از جراح سوال نمایید. موهای ناحیه عمل بایستی هر هفته از بین برده شوند در غیر این صورت ممکن است بیماری عود کند. بعد از حذف موها بایستی با استحمام موها را از بدن دور نمود.

* در صورتی که جراح زخم را باز نگه دارد بایستی زخم زیر نظر جراح و به طریقی که وی توصیه می کند پانسمان گردد. لذا در این حالت نیز حتماً قبل از ترخیص اطلاعات لازم را اخذ نمایید. معمولاً در این وضعیت زخم را با گاز پانسمان پُر می کنند. قبل از تجدید پانسمان بهتر است بیمار از روز سوم به بعد استحمام کند و خصوصاً زخم خود را در وان آب گرم حاوی بتادین قرار دهد و سپس پانسمان نماید. معمولا برای پُر شدن زخم به ۲ تا ۳ ماه وقت نیاز است.

* در مواردی که آبسه شکافته شده است بایستی آنتی بیوتیک های تجویز شده را طبق نظر پزشک مصرف نمایید.

* در مواردی که بعد از جراحی زخم بسته شود مراقبت از زخم مشابه زخم های معمولی است ولی به دلیل مجاورت و نزدیکی زخم به مقعد، بایستی مراقبت بیشتری در جهت کاهش آلودگی زخم به عمل آید. بعد از هر بار اجابت مزاج بهتر است زخم را در وان آب گرم حاوی بتادین به مدت ۱۵ دقیقه قرار داد.پ
کیست پایلونیدال

* درد ناحیه عمل در این بیماری قدری شدید است. بهتر است قبل از ترخیص از تجویز و دریافت داروی مسکن مطمئن باشید. استفاده از توالت های فرنگی باعث کمتر شدن درد می شود.

* در صورتی که نشستن برای بیمار مشکل و با درد همراه باشد بایستی یک بالشتک که وسط آن سوراخ باشد تهیه و از آن استفاده نمود در این صورت زخم در ناحیه سوراخ قرار می گیرد و فشاری بر آن وارد نمی شود.
عوارض سینوس پایلونیدال

عوارض زودرس:

ممکن است در حین عمل قسمتی از مجرای سینوس در حاشیه زخم باقی بماند و از دید جراح دور بماند. در این صورت بقایای سینوس مجدداً رشد نموده و به یک سینوس کامل تبدیل می شوند.

عوارض دیررس:

شامل عفونت ثانوی ناشی از باقی ماندن مو یا بقایای چرک غلیظ شده می باشد. مراقبت نا کافی یا عدم توجه کافی به زدودن موها از علل این عارضه است.

دی ۲۷م, ۱۳۹۰
برچسب ها :


بیماریهای وریدی
اولین بیماری وریدی ترومبوفلبیت وریدی است که می تواند سطحی یا عمقی باشد. ترومبوفلبیت سطحی در اثر تزریق ناجور تیم درمانی است با علائم ورید های سطحی قرمز،برجسته،گرم و دردناک با خطر کم و درمانی شامل: کمپرس گرم الویت عضو و داروهای ضد التهاب مانند استامینوفن است .‏

‎: DVT‎‏

لخته والتهاب وریدهای عمقی است به ویژه وریدهای عمقی پا . در زنان و بالغین بیشتر است . سه عامل دارد که حتما باید ۲ تا وجود داشته باشد تا ‏DVT‏ ایجاد نشود .

۱- استازوریدی: به علت عدم تحرک، چاقی های شکمی، فلجی، بی حرکتی ، حاملگی،‏CHF‏ و هر عاملی که موجب رکود خون در پا باشد .

۲- افزایش انعقاد پذیری خون: مانند دهیدراتاسیون، اختلالات خونی و استفاده از قرصد های ضد حاملگی خوراکی ‏‎(OCP)‎‏ ۳ آسیب دیواره رگ مانند تزریق های عروقی مثلا در سونوگرافی در بیماری که واریس دارد، بیماری التهابی مانند بورگر، شکستگی و دررفتگی و هرترومایی که باعث آسیب دیواره رگ باشد . ‏

علایم :

علایم ندارند دچار ادم می شوند . سایر ‏علایم شامل درد ناحیه ترومبوز ، قرمزی و کبودی ساق پا ، اتساع وریدی و تب خفیف است . اگر بیماری علامتی نداشته باشد ترومبوز از محل خود کنده شود به قلب راست رفته و از آنجا به ریه رفته و فرد با یک آمبولی بزرگ می میرد در آمبولی علامت هومان یک مارک مهم است که اگر کف دست را روی کف پای بیمار بگذاریم و انگشتان وی را فشار دهیم در پشت ساق پا درد ایجاد می شود .

تشخیص :

کنترل علائم بالینی ، اولتراسونوگرافی داپلر و ونوگرافی هستند .

درمان :

شایع ترین روش درمان حجامت به صورت ۲ هفته ‏CBR‏ ، بانداژ پا و درمان دارویی است . داروهای ضد التهاب ، ضد انعقاد مانند هپارین و وارفارین که از بزرگتر شدن لخته جلوگیری می کند . ابتدا یک دوز حمله ای هپارین ۱۰ هزار واحدی داده و سپس سرم هپارین ‏‎۱۰۰۰u‎‏ هزار واحد در ساعت انفوزیون می شود . ‏PTT‏ بیماری که هپارین می گیرد باید ۲-۵/۱ برابر حد عادی باشد . هپارین بلافاصله بعد از خوردن اثر می کند در حالی که ‏فراورده های وارفارین مانند کمادین ۳ روز بعد از خوردن اولین دوز اثرش شروع شده و تا ۶ ماه فرد باید وارفارین استفاده کند . هپارین به عنوان آنتاگونیست ترومبین عمل می کند و وارفارین ‏تشکیل پروترومبین از ویتامین ‏K‏ در کبد را مسدود می کند . هپارین جهت درمان کوتاه مدت و وارفارین بلند مدت است . آنتی دوت هپارین سولفات پروتامین و آنتی دوت وارفارین ویتامین ‏K‏ است . این افراد از مصرف خودسرانه ویتامین ها ، داروهای ضد التهاب ، آنتی بیوتیک ها و آسپرین خودداری نمایند . از مصرف مولتی ویتامین به علت داشتن ویتامین ‏K‏ به عنوان آنتی گونیست کومادین که ممکن است ایجاد لخته نمایند خودداری کند . در صورت سرگیجه ، ضعف در ‏BP‏ خون در ادرار یا مدفوع ، سردرد شدید ، بثورات جلدی و حاملگی به پزشک اطلاع دهد .

درمان جراحی ‏DVT‏ :

۱- گذاشتن چتر در اینفریوروناکاوا که در صورت وجود خون لخته شده در اعضا قبل از ریخته شدن به اینفریوروناکاوا لخته گیر می کند .

۲- برداشتن لخته

مراقبت پرستاری :

جهت پیشگیری از لخته : بانداژ ۱ لاستیک ، ورزش های اکتیو و پاسیو ، الویت پاها، ‏

در بیماری که ‏DVT‏ کرده پوزیشن به پشت خوابیده و الویت پاها و گرم کردن عضو مناسب است .

نارسایی مزمن سیاهرگی (سندرم بلدازفلبیت )

از عوارض ‏DVT‏ نارسایی دریچه های لانه کبوتری است . علایم شامل : تورم مزمن عضو ، ضخیم شدن وقهوه ای شدن پوست و نهایتا ایجاد زخم هایی در پا است .

زخم ها تمایل به نکروز دارند وبیشتر در اطراف قوزک پا است . پوست خشک ، خارش دار و ترک خورده است . بافت زیر عضو فیبروزه است .

مراقبت و درمان :

۸ ساعت در ۲۴ ساعت پاها الویت باشند، در ساعات خواب و طول روز هر ۲ ساعت پا را الویت کند از انداختن پاها روی هم و استفاده از جوراب و کمربند خودداری کند . جوراب واریس و صندلی بلند توصیه می شود . در صورت زخم شدن گرفتن کشت و شروع آنتی بیوتیک درمانی لازم است . پانسمان روزانه در اوایل زخم و فقط از ‏N/S‏ جهت شستشو استفاده کنیم . درمان دارویی : از نوع ‏unnal‏ چکمه ای به نسبت مساوی از گلیسیرین، کالامین ، اکسیددوزنگ مخلوط کرده و بعد از شستشو بانرمال سالین به صورت چکمه ای پانسمان می شود .

تشخیص پرستاری :

۱- اختلال در سلامت ساختمان پوست در رابطه با نارسایی عروقی

۲- اختلال در تحرک جسمی در رابطه با مشکلات ناشی از بیماری

۳- احتمال سوء تغذیه در رابطه با افزایش نیاز بیمار به غذاهایی که باعث بهبود زخم می شود . رژیم پر پروتئین همراه با آهن و ویتامین ‏C‏ توصیه می شود .

واریس وریدی :

وریدهایی برجسته، گشاد، پیچ درپیچ و موج دار ‏هستند. زنان بیشتر گرفتار می شوند. سابقه فامیلی مثبت مهمترین عامل بوده و یک ضعف ژنتیکی و ارثی در دیواره رگ است . در وریدهای واریسی خون به داخل وریدهای سطحی پس زده می شود و موجب از هم دور شدن دریچه ها می شود . تغذیه عضو به دلیل ورید متسع و پرخون به خطر می افتد . در انتهای روز و شب احساس سنگینی و درد پا می کند . پاها ورم داشته و از درد و کرامپ عضلانی شانه شاکی است .

تست های تشخیصی شامل تست ترندلبنرگ برودی و آزمون پرتز است .‏

پیشگیری از واریس :

بیمار نباید در یک پوزیشن ثابت باشد و جوراب واریس موثر است . روزی ۳ کیلومتر پیاده روی کند و از پله جهت بالا رفتن از طبقات استفاده کند .‏

درمان شامل :

تعدیل شیوه زندگی و حذف ریسک فاکتورهاست و از روش های جراحی نیز استفاده می شود .


تهیه کننده : سیما سور سوری

اردیبهشت ۱۳م, ۱۳۸۹
برچسب ها :

DVT و مراقبتهای پرستاری

ترمبوز ورید عمقی چیست؟

به لخته ای که تشکیل آن در قسمتهای عمیق بدن باشد گفته میشود. بیشتر لخته هایی که در ورید عمقی تشکیل میشود در قسمت تحتانی ران یا ساق می باشد این لخته ها می توانند در سایر قسمتهای بدن نیز تشکیل شوند. اگر لخته در ورید شکسته شد ه وارد جریان خون شود م یتواند در ریه جایگرین شود که به این حالت آمبولی ریوی گفته میشود که شرایط خطرناکی بوده می تواند منجر به مرگ بیمار شود. لخته هایی که در ران ایجاد میشوند نسبت به لخته هایی که در قسمت پائین ساق یا سایر قسمتها تشکیل میشوند احتمال بیشتری برای شکسته شدن و ایجاد آمبولی ریوی دارند. لخته خون می تواند در وریدی که محدود به پوست می باشد نیز ایجاد شود به این نوع لخته خون، ترمبوز وریدی سطحی یا قلبیت گفته میشود. لخته خون در ورید سطحی خطرناک نمی باشد چونکه نمی تواند بطرف ریه حرکت کند.

سایر نامها:

DVT ترمبوز وریدی لخته خون در پاها

چه کسی در معرض خطر DVT قرار دارد؟

عوامل زیادی می توانند خطر ایجاد DVT را افزایش دهند:

داشتن اختلال ژنتیکی برای لخته شدن خون

داشتن جریان خون کند در نتیجه آسیب، جراحی، عدم تحرک

ابتلا به سرطان و طی دوره درمان آن

داشتن شرایط طبی از قبیل وریدهای واریسی

نشستن برای مدت طولانی، بطور مثال در یک سفر طولانی با اتومبیل یا هواپیما

حاملگی مخصوصاً ۶ هفته پس از زایمان

سن بالای ۶۰ (با اینحال DVT در همه گروههای سنی می تواند اتفاق بیفتد)

داشتن اضافه وزن

استفاده از داروهای ضد حاملگی یا هورمون درمانی شامل استفاده آن برای علایم مونوپوز

داشتن کاتتر ورید مرکزی که در این مورد بروز آن تقریباً یک به ازاء هر ۱۰ مورد است.

در صورتی که بیمار چندین دیسک فاکتور را بطور همزمان داشته باشد. خطر بروز DVT در وی افزایش خواهد یافت. بطور مثال اگر خانمی دارای سابقه ژنتیکی انعقاد پذیری خون داشته باشد قرص ضدحاملگی مصرف نماید خطر بالاتری برای ایجاد لخته دارد.

علایم DVT و آمبولی ریوی کدامند؟

بیمار باید بلافاصله پس از مشاهده علایم DVT یا آمبولی ریوی فوراً به پزشک مراجعه نماید و در صورت عدم درمان DVT عوارض جدی را بدنبال خواهد داشت.

DVT: فقط نیمی از افراد دچار DVT دارای علامت می باشد که شامل:

ناحیه متورم در پا

درد یا حساسیت در پا معمولاً در یک پا بوده ممکن است فقط در زمان راه رفتن یا ایستادن احساس شود.

افزایش گرما در ناحیه ای از پا که متورم یا دردناک است.

پوست قرمز یا رنگ پریده

آمبولی ریوی: در بعضی از افراد DVT در زمانی تشخیص داده میشود که لخته از پا حرکت کرده و وارد ریه میشود. علایم می تواند شامل:

درد سیه در زمان تنفس عمیق کوتاه شدن تنفس

ترمبوز ورید عمقی چگونه تشخیص داده میشود؟

ابتدا یک تاریخچه پزشکی از بیمار گرفته شده – بیمار بصورت فیزیکی معاینه میشود.

آزمایشات مورد استفاده در DVT؟

سونوگرافی داپلر: آزمایشی است که عموماً جهت تشخیص DVT انجام میشود. در این روش از امواج صوتی جهت ارزیابی جریان وریدهای بیمار استفاده میشود. ژل بر روی پوست ناحیه مالیده میشود. قسمت دست وسیله برروی پای بیمار گذاشته میشود و به جلو و عقب در ناحیه ای که درگیر است کشیده میشود. این وسیله امواج صوتی را از پای بیمار به دستگاه اولترا سوند می فرستد.

کامپیوتر امواج صوتی را به تصویر تبدیل می نماید. این تصویر بروری یک صفحه نمایش داده میشود که پزشک می تواند بوسیله آن جریان خون را در آن مشاهده نماید.

ونوگرافی در صورتی انجام میشود که سونوداپلر تصویر واضحی را فراهنم ننماید. ونوگرام یک عکس رادیولوژی توسط اشعه ایکس است که جهت بررسی وریدها استفاده میشود. یک ماده حاجب، وریدهای را قابل مشاهده توسط اشعه ایکس میکند. اگر جریان خون در ورید کند شده است در عکس مشخص میشود.

روشهای تشخیصی که کمتر مورد استفاده قرار می گیرد:

MRI: تصاویر اعضای داخلی بدن را نشان می دهد در MRI از امواج رادیویی جهت تصویر سازی استفاده میشود. در بسیاری از موارد از MRI اطلاعاتی را که نمی توان بوسیله اشعه ایکس دید را نشان می دهد. این روش در حال استفاده گسترده تر برای تشخیص DVT می باشد.

توموگرافی کامپیوتری: نوع خاصی از اشعه ایکس که تصاویری از ساختمانهای داخلی بدن را ایجاد نماید. این تست بندرت جهت تشخیص DVT استفاده میشود.

اگر احتمال، یک اختلال ژنتیکی انعقاد پذیری خون وجود دارد، در موارد زیر وجود اختلالات انعقادی ژنتیکی پیشنهاد میشود؟

لخته های تکرار شونده در صورتی که توسط عوامل دیگر قابل توجیه نباشد

گسترش لخته خون در ورید در یک موقعیت غیرعادی از قبیل ورید کبدی، کلیوی یا مغزی

درمان DVT:

اهداف درمان: اهداف اصلی درمان:

توقف توسعه لخته

پیشگیری از شکسته شدن لخته در ورید و حرکت آن بسوی ریه

کاهش احتمال ایجاد لخته دیگر

درمانها: چندین روش درمانی برای درمان و پیشگیری از DVT وجود دارد.

آنتی گواگولانتها (ضدانعقادها) سبب کاهش انعقاد پذیری خون میشوند. این داروها بعنوان رقیق کننده های خون شناخته میشوند و جهت توقف تشکیل لخته در افرادی که در معرض خطر ایجاد لخته و توقف لخته های کنونی برای بزرگتر شدن استفاده میشود. این مواد باعث شکسته شدن لخته هایی که قبلاً وجود داشته نمی شود (بدن به مرور زمان لخته های موجود را حل می کند) آنتی کواگولانتها می توانند بصورت قرص (وارفارین) یا تزریقی (هپارین) مصرف شوند.

بعضی از پزشکان، جهت درمان از دو نوع یعنی هپارین و وارفارین بطور همزمان استفاده می نمایند. هپارین تاثیر سریعی دارد. وارفارین ۲ تا ۳ روز پس از مصرف شروع به تاثیر می کن د. زمانی که تاثیر وارفارین شروع شد هپارین قطع میشود. زنان حامله نمی توانند از وارفارین استفاده کنند ودرمان آنها فقط بوسیله هپارین انجام میشود.

درمان DVT با آنتی کوآگولان معمولاً ۳ تا ۶ ماه طول می کشد. گرچه موقعیتهای زیر ممکن است طول مدت درمان را تغییر دهد:

اگر لخته خون بوسیله یک خطر کوتاه مدت از قبیل جراحی ایجاد شود. درمان ممکن است کوتاهتر شود.

اگر لخته های خون از مدتی قبل وجود داشته باشد، نیاز به درمان طولانی تری خواهد بود.

در صورت وجود بیماریهای خاص دیگر مثل کانسر، نیاز به درمان با آنتی کوالا آلولان تا زمانی که بیماری وجود دارد خواهد بود.

بیشتری عارضه جانبی ضدانعقاد خونریزی میباشد، در صورتی که بیماری که هپارین یا وارفارین دریافت می نماید بسرعت دچار کبودی و خونریزی شود با ید سریعاً به پزشک مراجعه نماید و آزمایشات خونی جهت تعیین پیشرفت بیماری انجام شو د.

ترمبولیتک ها: داروهایی هستن که سریعاً لخته های خون را حل می کنند. این داروها برای درمان لخته های بزرگ که باعث علایم شدید شده اند بکار می رود. بدلیل اینکه ترمبولیتکها می توانند باعث بروز خونریزی ناگهانی شوند فقط در موقعیتهایی که حیات بیمار در معرض خطر باشد استفاده میشود.

مهارکننده های ترومبین داروهایی هستند که باعث تداخل در فرآیند لخته میشوند. این داروها در درمان لخته و بیمارانی که نمی توانند هپارین بگیرند استفاده می گردد.

سایر درمانها:

فیلتر و ناکاوا: در زمانی که نمی توان داروی رقیق کننده خون دریافت نمود و یا علیرغم دریافت این مواد تشکیل لخته همچنان ادامه داشته باشد استفاده میشود. فیلتر وارد وناکاوا شده لخته های شکسته شده را قبل از از طریق جریان خون وارد ریه شوند (آمبولی ریه) گیر می اندازند، فیلتر مانع تشکیل لخته های جدید نمی شود.

استفاده از جورابهای الاستیک فشارنده: می تواند باعث کاهش تورم مزمن که بدنبال لخته در پا ایجاد شده میشود، تورم پا مربوط به آسیب دریچه های موجود در پاهای می باشد. جورابهای فشاری از قوس پا تا بالا یا پایین زانو می پوشاند این جورابها به مچها محکم بسته شده و بطرف بالای ساق شل تر میشو د که باعث اعمال فشار ریاد به ساق می شود و این فشار مانع رکود خون و ایجاد لخته میشود.

بعضی از معایب استفاده از جوراب الاستیک:

در صورتی که در طول تمام روز پوشیده شوند باعث ناراحتی میشود.

ممکن است گرم شود.

پوشیدن آن مخصوصاً برای افراد مسن و افراد چاق ممکن است مشکل باشد

در بعضی موارد درمان DVT در منزل انجام می گرد. کسب آموزش نکات زیر ضروری می باشد؟

دریافت صحیح داروها

انجام تست های تشخیصی تحت نظر پزشک

اجتناب از فعالیتهایی که باعث آسیب جدی یا خونریزی شو د

در صورت استفاده همزمان سایر داروها قبل از مصرف ضدانعقاد، در جریان قراردادن پزشک، مخصوصاً داروهایی که اثرهمسو یا مخالف ضدانعقادها دارند بعنوان مثال آسپرین خود باعث رقیق شدن خون بیمار میشود.

استفاده از دو داروی رقیق کنده خون می توان باعث افزایش خطر خونریزی وسیع شود.

بیمار باید در مورد چگونگی رعایت رژیم با پزشک خود مشاوره نماید، غذاهای حاوی ویتامین K می توانند باعث تغییر عملکرد وارفارین شوند ویتامین K درسبزیجات سبز برگ و بعضی روغنها از قبیل کانولاویریا وجود دارد. استفاده از رژیم متعادل باعث ایجاد تغییرات زیاد نشود، توصیه می گردد.

تعدیل مصرف الکل در افراد الکلیاک توصیه میشود.

پیشگیری از DVT:

پیشگیری از DVT بستگی به داشتن لخته قبلی و ریسک فاکتورهای بیمار برای گسترش لخته دارد. در صورت داشتن لخته، جهت پیشگیری از تشکیل لخته های بعدی، موارد زیر به بیماران توصیه می گردد:

دریافت داروهای تجویز شده توسط پزشک جهت پیشگیری و درمان لخته

پیگیری تغییرات برنامه های درمانی و آزمایشات خونی

در صورتی که بیمار هیچگونه لخته قبلی نداشته ولی ریسک فاکتورهای تشکیل لخته را دارد جهت پیشگیری از ایجاد لخته باید:

انجام ورزشهای اندامهای تحتانی در صورتی که مجبور به نشستن به مدتهای طولانی می باشد.

خارج شدن از تخت و داشتن تحرک در اسرع وقت پس از استراحت طولانی در تخت از قبیل جراحی یا بیماری، همزمان با شروع فعالیت بیمار احتمال توسعه لخته نیز کاهش می یابد.

دریافت داروهای توصیه شده توسط پزشک که جهت پیشگیری از ایجاد لخته خون پس از بعضی جراحیها داده میشود

مراجعه به پزشک در زمان مقرر

نکات کلیدی:

DVT: تشکیل لخته خون در وریدهایی است که در قسمتهای عمیق بدن قرار دارند.

لخته های DVT می توانند شکسته شده از طریق جریان خون وارد ریه شود که به لخته خون در ریه آمبولی ریوی گفته میشود. که وضعیت خطرناکی بوده می تواند باعث مرگ بیمار شود

داشتن هر یک از ریسک فاکتورهای DVT می تواند شانس ایجاد DVT را در فرد افزایش دهد

داشتن چندین ریسک فاکتور بطور همزمان خطر ایجاد DVT را بیشتر افزایش می دهد

فقط بعضی از بیمارانی که دچار DVT هستند دارای علایم می باشند.

اگر بیمار یکی از علایم DVT یا ریسک فاکتورهای گسترش آن را داشته باشد باید از نظر داشتن لخته مورد بررسی قرار گیرد.

آزمایشات ساده بدون درد جهت تشخیص وجود و محل قرارگیری لخته انجام می شود.

اهداف اصلی در درمان DVT عبارتند از:

توقف رشد و توسعه لخته

پیشگیری از شکسته شدن لخته در ورید و حرکت آن بسوی ریه

کاهش شانس ایجاد لخته های بعدی

از داروها جهت درمان و پیشگیری از DVT استفاده می شود.

از داروها جهت درمان و پیشگیری از DVT استفاده می شود.

عموماً از ضدانعقادها در درمان DVT استفاده می گردد که بعنوان رقیق کننده های خون شناخته می شوند.

اردیبهشت ۱۳م, ۱۳۸۹
برچسب ها :

بر گرفته از سایت http://ino.blogfa.com/post-3999.aspx

درباره اتاق عمل
دستیار اول غیر پزشک……..
این افراد باید دوره های آموزشی و رسمی خاصی را گذارنده باشند وبر طبق اصول و ضوابط اتاق عمل کار کنند.

دستیار اول جراح……..
دستیار اول جراح معمولآ یک جراح ویا رزیدنت جراحی می باشدکه بر طبق برنامه واحد آموزش جراحی عمل می کنند.

دستیار اول جراح باید بتواند از عهده مسئولیت های اتاق عمل برآید.

جراح ممکن است از یک دستیار پزشک به ویژه باید مراقب حال بیمار باشد واز انجام مسئولیت های مهمی که بر عهده دارد غافل نباشد.

در بیمارستان ها برنامه های آموزشی خاصی برای رزیدنت های جراحی تدارک دیده شده است و معمولآرزیدنت های جراحی بعنوان دستیار اول جراح در جراحی هاشرکت میکنند.

رزیدنت های جراحی دارای مسئولیت های فراوانی می باشندکه با توسعه مهارتها و توانایی ها خود می توانند این مسئولیت ها را به نحو احسن انجام دهند.

دستیار جراح………
در طول جراحی در کنار جراح یک یا دو فرد دیگر نیز قرار دارند که به جراح جهت داشتن دید بهترجهت جراحی کنترل خونریزی بخیه زدن وپانسمان زخم ها کمک می کنند.

فرد دستیارمی تواند به بافت های بدن بیمار دست بزندو یا اینکه از وسایل جراحی استفاده نماید.

نقش دستیار و نیاز به حضورجراحان دیگر با توجه به وضعیت بیمار و نوع جراحی تعیین می شود.

در بسیاری از عمل های جراحی ساده لازم نیست که از جراح دیگری استفاده شود .گاهی وجودیک جراح دیگر بی فایده است.

افراداستریل تیم جراحی……..
جراح

جراح بایداز دانش مهارت و کفایت لازم برای انجام یک عمل جراحی موفق برخودارباشد.فردجراح باید توانایی وقدرت لازم در برابرمشکلات پیش بینی نشده وغیر قابل انتظار را درطول جراحی داشته باشد.

وظایف جراح شامل تشخیص بیماری انجام اقدامات درمانی انتخاب روش مناسب جهت انجام جراحی و انجام درمان های مناسب بعد از جراحی میباشد.

علاوه بر این جراح مسئولیت حمایت و ارائه مراقبت های کیفی به بیمار را بعهده دارد.

فردجراح جهت انجام جراحی باید از مهارت های تکنیکی فراوانی برخودارباشد.

آنهاپس از کسب مدرک پزشکی معمولآ چهار سال تحصیل می کنندتا اینکه جراح شوند.دوره رزیدنتی موجب می شود تا آنها از مهارت وتجربیات لازم برخودارشوند.

افرادتیم جراحی برحسب نوع عملکردخود……..
افراد تیم جراحی برحسب نوع عملکرد خود به شرح زیر تقسیم می شوند:

افراداستریل

a-جراح

b-دستیارجراح

c-فرداسکراب

افرادغیر استریل

a-بیهوشی دهنده

b-سرکولر

c-سایرافرادتیم جراحی که ممکن است شامل تکنسین های رادیولوژی,تکنسین های بیومدیکال,وسایرافرادیکه جهت نصب وکنترل وسایل جراحی فعالیت می کنند,باشند.

افراد استریل دست ها وبازوهای خود را شسته و ضد عفونی می کنندوپس از پوشیدن گان و دستکش استریل وارد محیط استریل جراحی می شوند.برای ایجادیک محیط استریل بایدتمامی وسایلی که جهت جراحی بکار می روند استریل باشند(فرآیندی که درآن تمامی میکروارگانیسم هاکشته می شوند).

افراداستریل تیم جراحی و افرادی که وسایل موردنیاز را به آنها می دهندباید نکات استریل را به طور کامل رعایت کنند.

افرادغیر استریل باید به خاطرداشته باشندکه نبایدبه هیچ وجه وارد محیط استریل جراحی شوند,بلکه بایددراطراف و یا دوراز محیط استریل بایستند.آنها مسئولیت حفظ این محیط استریل را در طول جراحی به عهده دارندوباید وسایل وتجهیزات جراحی را به دقت تحت نظر قرار دهند تا غیر استریل نشوند.همچنین این افراد مسئولیت مراقبت مستقیم از بیماران را به عهده دارندواگردرحین جراحی وسیله ای مورد نیاز باشد بایدآن رابرای افراداستریل تیم جراحی فراهم نمایند.

افرادتیم جراحی……..
مقدمه:

هیچ بیماری از تجربیات جراحی برخوردار نمی شود مگر اینکه در اتاق عمل حضور یابد.

در حین جراحی اطراف بیمارتوسط جراح- یک یادودستیار-تکنسین اتاق عمل-متخصص بیهوشی وپرستار سر کولر احاطه می شود.

هریک از این افراد دارای وظایف مشخصی هستندکه در حین جراحی موظف به انجام آن می باشند ودر مجموع تیم جراحی را تشکیل می دهند.

در این وبلاگ افرادی که مسئولیت مراقبت مستقیم از بیمار را بعهده دارند افراد تیم جراحی نامیده می شوند.

بطور کلی می توان گفت:که زندگی بیماران به دست افراد تیم جراحی است وعملکردگروه جراحی نیز شبیه عملکرد گروه ارکست سنفونی است که هر فرد جهت ایجاد هماهنگی وهمنوایی با سایر افراد گروه جهت یک اجرای موفق همکاری می نماید.

هوشبری……..
هدف تربیت افرادکارآمدی است که بتواننددر گروه های سه یا چهار نفره به عنوان دستیار یک متخصص بیهوشی دریک بخش هوشبری انجام وظیفه کنند.

دروس این رشته به صورت نظری عملی وکار آموزی در عرصه است.

فارغ التحصیلان هوشبری توانایی شناسایی دستگاه های اندازه گیری گازهای خون و سایر وسایل مربوط به رشته بیهوشی وتنظیم و کاربرد آنها شناسایی دستگاه های مختلف بیهوشی در اتاق عمل واستریلیزاسیون آنها بیهوش ساختن بیمار زیر نظر متخصص ومراقبت های قلبی و تنفسی وبیدار کردن او در پایان عمل درد شناسی احیای قلبی ریوی وانجام دادن بی حسی ناحیه ای وغیره در موارد کلینیکی پرستاری به روش علمی و مراقبت از بیماران بد حال را دارند.

منبع: آشنایی با رشته های دانشگاهی سازمان سنجش

فروردین ۳۰م, ۱۳۸۹
برچسب ها :

متاسفم

باور کنید سخت سرم شلوغه به محض فراغت این سایت را به بهترین وجه ممکن درستش میکنم.
انشاءا…

فروردین ۳۰م, ۱۳۸۹
برچسب ها :

هو الشافی

سلام

پس از سالها خدمت رسانی به بیماران بر آن شده ام مجددا پای در مکان مقدس کلاس درس بگذارم و بعنوان دانشجو از مکتب مهرورزان پرستار چیزهای بیشتری یاد بگیرم.

به آن امید انشاءا…

طالبی

اسفند ۴م, ۱۳۸۸
برچسب ها :